Rozdział 42

- Śpisz?- Zapytałam Jeydona, gdy tylko się obudziłam i poczułam jego rękę na moich plecach.
- Nie, właśnie się obudziłem. A co?
- Nic.
- Co będziemy dzisiaj robić?- Zapytał i pocałował mnie w policzek.
- Nie wiem, to zależy od Ciebie.
- O jedenastej mam wywiad, na który możesz jechać ze mną, potem możemy jechać na obiad, no a o trzeciej po południu mam półtoragodzinny trening, na który też mogę Cię zabrać. Chyba, że wolisz zostać tutaj. Wtedy pojadę o jedenastej na wywiad, wrócę z obiadem i znowu będę Cię musiał opuścić na jakieś dwie godzinki... Ale wieczór mamy wolny.
- Mogę jechać z Tobą?
- No jasne.
- Ok- uśmiechnęłam się,
- Skarbie, przepraszam za wczoraj. To nie powinno tak wyglądać. Sam Cię ostatnio ochrzaniłem za to, że nie wzięłaś ze sobą telefonu, a wczoraj nie wysłałem nawet głupiego sms'a.
- Mhm, ale Ty też miałeś rację. Chyba nie staram się tak bardzo jak Ty.
- Nie przejmuj się tym. W końcu nie każdy musi okazywać swoich uczuć dokładnie tak jak ja. Kocham Cię taką, jaką jesteś, wiesz?- Zapytał i pocałował mnie delikatnie.
- Mhm. Ja Ciebie też bardzo kocham.
- Wiem.
- Będziesz występował na scenie z tą dziewczyna z teledysku?- Zmieniłam temat.
- Jeszcze nie wiem, a co? Jesteś zazdrosna?- Wyszczerzył się Jeydon.
- Niby o kogo?- Zaśmiałam się.- Proszę Cię, kochanie. Ale ładna jest, prawda?
- No- odparł z łobuzerskim uśmiechem.
- Dzięki- odparłam „ze złością” i usiadłam na łóżku.
   Tak, była ładna, a cały teledysk w ogóle był genialny. Był przez pierwsze dwadzieścia cztery godziny trzecim w historii YouTube najczęściej oglądanym teledyskiem. Dziewczyna była śliczna brunetką z niebieskimi oczami i miała naprawdę fantastyczną figurę, której może jej pozazdrościć każda modelka. Teledysk składał się w sumie z trzech głównych scen. W jednej ta dziewczyna była w jakimś salonie z Jeydonem i w sumie nie robili nic ciekawego (ale tak, zżerała mnie zazdrość, gdy to oglądałam), bo leżeli na kanapie, Jeydon śpiewał, a ona wpatrywała się w niego, przytulając się. W drugiej dziewczyna była na plaży z Justinem, który „czule” ją obejmował (taaak, reżyser zrobił wszystko tak, by wyglądało jak najbardziej naturalnie i, owszem, właśnie takie było) i niósł na rękach do morza. W trzeciej scenie (w refrenie) ekran był „podzielony” na dwie części i z jednej strony dziewczyna była z Justinem, a w drugiej z Jeydonem, a w tej części po drugim refrenie dziewczyna „przeszła” z jednego ekranu do drugiego przytuliła się do Jeydona i musnęła jego policzek, a potem znowu wróciła do Justina, ale tylko go przytuliła.
- Nie obrażaj się. Ona jest ładna, ale Ty jesteś piękna- mruknął Jeydon i musnął mój kark.
- Taaak.
- Ok, ale teledysk jest świetny, prawda?
- No, nie do końca- odparłam, zupełnie szczerze.
- No tak, przegiąłem z tym całusem, prawda? Ale to wymyślił reżyser, a nie ja- usprawiedliwiał się Jeydon.- A poza tym, to teraz w każdym teledysku się całują, więc nie zrobiłem nic złego. No i to ona mnie pocałowała, a nie ja ją. To nie był pocałunek, bo ona tylko musnęła mój policzek. Zresztą i tak nie całuje tak jak Ty- zaśmiał się i pocałował mnie w szyję.
- Jasne- odparłam, ale zaśmiałam się. Jeydon w jednej chwili znalazł się przede mną i zaczął mnie delikatnie całować.
- Co jemy na śniadanie?- Mruknął.
- Nie wiem- odparłam, uśmiechając się.
- Może rogaliki?
- Mogą być.
- I sok?
- Mhm.
- A jaki?
- Pomarańczowy?
- Załatwione. Poczekaj, idę do salonu zadzwonić do recepcji. Tylko nigdzie nie uciekaj. Nawet do łazienki!- Oznajmił Jeydon i poszedł do salonu. Uśmiechnęłam się i położyłam na łóżku, nakrywając się kołdrą i wtulając w poduszkę Jeydona, która nim pachniała. Jeydon wrócił do sypialni i rzucił się na łóżko obok mnie.
- Już?
- Mhm. Jesteśmy tak wymagający, że muszą jeszcze dopiec te rogaliki, bo nie były gotowe. Ale spokojnie, wszystko załatwiłem- odparł Jeydon i przysunął mnie do siebie.- A teraz powiedz, że jesteś chociaż trochę zazdrosna.
- Nie jestem- odparłam ze śmiechem.
- Nie możesz chociaż trochę skłamać? Ja wariuję przez tego świra Ryana, a Ty nawet o buziaka nie możesz się troszkę podenerwować- Jeydon wyszczerzył się.
- Jeydon, znowu zaczynasz? Przecież wiesz, ze ja...
- Tak, Tobie ufam- musnął moje usta. - Ale jemu nie. I tego się trzymajmy, dobrze?
- Dobrze.
- A teraz powiedz, ze jesteś zazdrosna- powiedział i połaskotał mnie.
- Nie jestem- odparłam, śmiejąc się.
- Powiedz- znowu mnie połaskotał.
- Jeydon, przestań, proszę, nie...
- No to powiedz- zaśmiał się.
- Nie.
- No to będę łaskotał- oznajmił i znowu zaczął mnie łaskotać.
- Jeydon...
- No powiedz.
- Nie!
- Powiedz.
- No nie!
- No to nie przestanę.
- Dobra, jestem! Przestań już!
- Ok. A nie mówiłem?
- Wymusiłeś to na mnie.
- Nie prawda. Sama to powiedziałaś.
- Bo mnie łaskotałeś.
- Łaskotanie to nie tortura- wyszczerzył się Jeydon.
- Jak to nie?
- Kochanie, przy torturach ludzie się nie śmieją- odparł Jeydon i zerwał się z łóżka, bo ktoś zapukał do drzwi. Jeydon pobiegł otworzyć, a po chwili przyszedł z tacą.
- Śniadanie?
- Mhm. Zobacz jak pachnie- powiedział i postawił tacę na stoliku obok łóżka. Wsunął się pod kołdrę i położył tacę na swoich udach.- Smacznego- uśmiechnął się.
- Wzajemnie- odparłam i wzięłam rogalika.
- I co? Dobre?- Zapytał Jeydon, gdy odgryzłam kęs.
- Tak.
- No, to teraz mogę zacząć jeść- wyszczerzył swoje białe zęby i zjadł rogalika. Gdy już zjedliśmy wszystkie rogaliki, Jeydon poszedł pod prysznic.
- Jeydon, długo jeszcze? Ja też chcę się przebrać i w ogóle...- Zapukałam lekko w drzwi. Jeydon zakręcił wodę i chwilę milczał.
- Amy, możesz przynieść mi ręcznik? Jest w tej szafce nad stolikiem z telewizorem.
- Zrobiłeś to specjalnie, prawda?
- Przysięgam, że zapomniałem.
- Oczywiście- odparłam z sarkazmem i poszłam po ręcznik. Wróciłam z powrotem i pociągnęłam za klamkę, ale łazienka była zamknięta.
- Jeydon!
- Co, nie ma?
- Jest, ale się zamknąłeś!
- No tak, więcej tego błędu nie popełnię. Jeszcze  przez przypadek tu nie wejdziesz- powiedział Jeydon i otworzył drzwi.- No wchodź- zaśmiał się, gdy wystawiłam przez drzwi rękę z ręcznikiem.
- Mam się odwrócić?- Spytałam.
- Po co?- Zdziwił się Jeydon i zaczął się śmiać.- Przecież już widziałaś mnie nago, a ja nie mam przed Tobą dosłownie nic do ukrycia.
- Jaki Ty jesteś głupi- stwierdziłam i rzuciłam w niego ręcznikiem. Jeydon owinął nim biodra i podszedł do mnie.
- Być może- musnął moją szyję.- Teraz Ty możesz iść pod prysznic- uśmiechnął się, pocałował mnie w usta i podszedł do umywalki, żeby umyć zęby.
- No chyba nie? Ty tutaj jesteś.
- No to co? Ty idź się myć, a ja dokończę myć zęby i przebiorę się.
- Jeydon- westchnęłam.
- No co? Już, idź. Chyba, że mam Ci pomóc się rozebrać- powiedział i pociągnął lekko do góry rogi mojej koszulki.
- Ale... Krępuję się.
- Dlaczego?
- Bo znając życie będziesz mnie obserwował?
- Pytasz czy stwierdzasz?
- I jedno i drugie- odparłam i zaczęliśmy się śmiać.
- Myślałem, że już nie musimy niczego ukrywać, nie krępujemy się przed sobą i mówimy sobie o wszystkim, ale jeśli nie...- Powiedział po chwili zupełnie poważnie Jeydon i znowu zaczął szczotkować swoje zęby.
- Nie o to mi chodzi... Po prostu...
- Ok, no to daj sobie ręcznik na kabinę i nie będę mógł niczego zobaczyć, jeśli krępuje Cię moja obecność w łazience podczas Twojego prysznica- odparł. Wiedziałam, że jest nieco zasmucony tym faktem, ale i tak powiesiłam na drzwiach kabiny ręcznik. Jeydon umył zęby, wysuszył włosy i wyszedł z łazienki... zrzucając ręcznik z drzwi kabiny na podłogę. Gdy wrócił, utkwił we mnie wzrok i uśmiechnął się łobuzersko. Wyszłam z kabiny i pospiesznie owinęłam się ręcznikiem.
- Cieszysz się, prawda?
- Bardzo- znowu uśmiechnął się w ten bajeczny sposób.
- Jesteś z siebie zadowolony? Wygrałeś, a teraz możesz już wyjść. Ubrać możesz się w pokoju.
- Ale tu jest lepsze lustro-  odparł pospiesznie i zrzucił z siebie ręcznik. Co za pech, jest już w bokserkach- pomyślałam i uśmiechnęłam się pod nosem.
- Z czego się tak cieszysz, hm?- Zapytał Jeydon i uśmiechnął się.- Aaa, wiedziałem, że Ci się spodoba- zaśmiał się.
- Głupek- rzuciłam w niego gąbką i poszłam po ciuchy do sypialni. Gdy wróciłam do łazienki, Jeydon był już ubrany.
- No, to teraz cała przyjemność po mojej stronie- Jeydon zmierzył mnie od góry do dołu i uśmiechnął się.
- A co, jeśli już mam bieliznę?- Uśmiechnęłam się zwycięsko.
- A o ile zakład, że jej nie masz?- Jeydon podszedł do mnie.
- O nic.
- No właśnie. W sumie, to co to za przyjemność patrzeć, jak moja dziewczyna się ubiera- Jeydon przylgnął do mnie.- Lepiej samemu ją rozebrać- po raz kolejny uśmiechnął się łobuzersko i musnął moją szyję, a potem odwinął ze mnie ręcznik, który odsłonił mój tył, ale nie spadł na ziemię, bo Jeydon był za blisko mnie.
- Jak w tej chwili nie dasz mi się ubrać, to się spóźnimy na ten twój wywiad, Panie-Wielka-Gwiazdo- cmoknęłam go w policzek, stając na palcach i zakryłam się z powrotem ręcznikiem.
- Obiecuję, że wieczorem już nie będziesz tak pyskować- Jeydon lekko ugryzł mnie w szyję i wyszedł z łazienki.
   Ubrałam się, umyłam twarz i zęby, rozczesałam swoje loki, zrobiłam lekki makijaż, spryskałam się perfumem i wyszłam z łazienki. Jeydon siedział w fotelu i robił coś na swoim telefonie.
- Co robisz?- Zapytałam i usiadłam na jego kolanach.
- Sama zobacz- odparł i pokazał mi swój telefon. Był zalogowany na Tweeterze i właśnie dodał nowy post.

   „ Uwielbiam, gdy budząc się mam przy sobie najważniejszą osobę na świecie, która wita mnie buziakiem. I <3 'U @AmyWyse”

- Twoje fanki mnie za to zabiją- powiedziałam poważnym tonem.
- Jeśli moje fanki są moimi fankami, powinny cieszyć się z mojego szczęścia.
- Co druga Twoja fanka chciałaby wyjść za Ciebie za mąż.
- Bardzo mi przykro, kochanie, ale jestem już zarezerwowany. Do mnie trzeba się ustawić w kolejce. Albo lepiej iść z głową w dół i wejść mi prosto pod koła- uśmiechnął się.- Właśnie! Nie odkupiłem Ci jeszcze spodni!
- Zwariowałeś, nie chcę żadnych spodni- zaśmiałam się.- Mogłabym chodzić bez, byleby Cię tylko przy sobie mieć.
- Ok, trzymam za słowo. Jak tylko przyjedziemy z powrotem, będziesz chodzić bez spodni.
- Do końca Cię powaliło- pocałowałam go. Jeydon odłożył telefon na stolik i zaczął mnie całować, ale po chwili telefon dał o sobie znać.
- No tak, FBI. Zapomniałem wyłączyć- jęknął i odebrał.
- I co?- Zapytałam, gdy Jeydon skończył rozmawiać.
- Scoot. Za dziesięć minut przyjdzie jakiś koleś z obrony i zawiezie nas do tego studia, w którym będę nagrywać wywiad.
- Dla kogo będzie ten wywiad?
- Dla jakiejś stacji radiowej. Fajnie, bo nie będzie stresu przed kamerami. Pamiętam, jak się stresowałem u Ellen.
- Taaa, jasne. Szkoda, że wypadłeś znakomicie i nic nie było widać.
- Kiedyś Cię zabiję- odparł Jeydon i pocałował mnie.
- Oczywiście- musnęłam jego szyję i wstałam.- Chcesz soku?- Zapytałam, stając w drzwiach i oparłam się o framugę.
- Nie rób tak- Jeydonowi zabłyszczały oczy.
- Jak? O co Ci znowu chodzi?- Zdziwiłam się. Jeydon wstał i podszedł do mnie.
- Właśnie tak- odparł i przyciągnął mnie do siebie.- Wtedy mam ochotę się na Ciebie rzucić- wymruczał i pocałował mnie namiętnie w usta.
- To dlaczego tego nie zrobisz?
- Bo mam jeszcze coś dzisiaj do załatwienia. Ale wieczorem nie będziesz już taka pyskata- odparł i znowu mnie pocałował.
- Obiecanki cacanki.
- Ja niczego nie obiecuję, ja Cię informuję, kotku. I na pewno nie będę się z Tobą cackał- uśmiechnął się i chciał mnie pocałować, ale TRADYCYJNIE KTOŚ NAM PRZERWAŁ... W całym pomieszczeniu rozległo się donośne pukanie. Jeydon niechętnie poszedł otworzyć.
- Dzień dobry. Pan Jeydon Wale?- Zapytał wysoki, ciemnoskóry mężczyzna, odczytując nazwisko Jeydona z kartki. Wyraz jego twarzy był przerażający.
- Tak, to ja. O co chodzi?
- Och, proszę się nie niepokoić- mężczyzna uśmiechnął się.- Przysłał mnie pan Scooter Brown,. Panie Wale. Od dzisiaj zaczynam pracę jako pański ochroniarz. Stresuję się chyba tak, jak jeszcze nigdy- powiedział szczerze.
- Niech pan wejdzie- Jeydon otworzył szeroko drzwi i wpuścił mężczyznę, który dopiero teraz mnie zauważył.
- Dzień dobry- przywitał się nieśmiało.
- Dzień dobry- uśmiechnęłam się promiennie, a Jeydon podszedł i objął mnie w talii.
- Proszę usiąść- Jeydon wskazał głową na fotel i mężczyzna usiadł.
- Ojej, nie przedstawiłem się. Robert Ollander. Ale dla Was Rob- uśmiechnął się.
- Jasne, ja jestem Jeydon, a to moja dziewczyna, Amy. Mam nadzieję, że nasze relacje będą całkiem dobre i że będziemy się dogadywać.
- Tak, ja też mam taką nadzieje. To co? Jedziemy?
- Jasne. Weźmiemy tylko rzeczy.
- Naturalnie. Poczekam przy samochodzie.
- Ok- odparł Jeydon i zamknął za nim drzwi.- Całkiem fajny, no nie?
- Mhm. Tylko taki trochę sztywny.
- Och, słyszałaś przecież, że to jego pierwszy dzień. Wyluzuje i będzie ok.
- Naturalnie- odparłam ze śmiechem i zaczęłam się ubierać. Jeydon zamknął za nami drzwi pokoju, zjechaliśmy windą na dół, Jeydon oddał klucze w recepcji i wyszliśmy na parking. Rob stał przy dużym czarnym terenowym samochodzie. Jeydon  chwycił mnie za rękę i ruszyliśmy do samochodu. Rob otworzył nam drzwi.
- Panie Wale...- zaczął, zle Jeydon mu przerwał.
- Jeydon- uśmiechnął się.
- Panie Jeydon...
- Rob, po prostu Jeydon – poklepał go po ramieniu i wsiadł do samochodu.
- Ok- odparł Rob, gdy usadowił się już w fotelu.- Jedziemy teraz do radia, tak?
- Tak.
- Proszę zapiąć pasy- poprosił i ruszyliśmy. Rob wyjechał na główną ulicę i zasunął ciemną szybę, która teraz oddzielała nas od Roba.
- Rob, widzisz nas przez tą szybę? -Zapytał Jeydon i uśmiechnął się do mnie łobuzersko.
- Mówiłeś coś?- Rob nieco obniżył szybę tak, by móc nas dojrzeć w lusterku.- Przez to cholerstwo nic nie słychać. Tylko takie ciche brzęczenie.
- Pytałem tylko, czy coś przez to widzisz?
- Nie. Każdy samochód tak ma. Nie widzę Was i nie słyszę. Jak będziecie coś chcieli, to przed Wami przy tej szybie jest taki zielony guzik.
- Jasne, dzięki- odparł Jeydon.
- Nie ma za co- Rob z powrotem zasunął szybę.
- Słyszałaś?- Jeydon wyszczerzył się, gdy szyba była już całkowicie zasunięta.- On nas nie słyszy- mruknął i położył mi rękę na udzie,- I nie widzi...- Musnął mój policzek.
- Jeydon, przestań. A jeśli kłamie?
- Nie sądzę, by mówił o tym z takim przekonaniem- uśmiechnął się.- Wiesz, co moglibyśmy tutaj robić?
- Wiem. Możemy na przykład rozmawiać o różnych rzeczach lub podrapać się po nodze, bo w towarzystwie nie bardzo wypada- uśmiechnęłam się zwycięsko.
- Chyba nikt, tak jak Ty, nie potrafi mnie tak skutecznie ściągnąć na ziemię- odparł i chwycił moją dłoń. Przeniósł wzrok za szybę i gładził kciukiem wierzch mojej dłoni.

- Halo?
- Amy?
- No raczej- odparłam.
- To dobrze. Zmień ton. I jak? Jesteś już na miejscu?
- Tak, tato. Siedzę właśnie w hallu jakiejś stacji radiowej i czekam na Jeydona, który właśnie udziela wywiadu.
- Jesteś bezpieczna?
- Tato, a co mogłoby mi tutaj grozić?
- No nie wiem.
- Właśnie. Poza tym, Jeydon ma swojego ochroniarza. Nic nam się nie stanie.
- Dobrze. Gdyby coś się stało, to...
- Tak, tato, wiem. Ale nic nam się nie stanie.
- Muszę kończyć. Zadzwonię wieczorem.
- Ok. pa, tato. Kocham Cię.
- Pa, słonko. Ja Ciebie też- odparł tata i rozłączył się. Chciałam schować telefon do kieszeni, ale wyślizgnął mi się z ręki i upadł na podłogę. Podał mi go jakiś facet.
- Dzięki- uśmiechnęłam się i spojrzałam na niego.
- Amy?- Zapytał, przyglądając mi się.
- Chris?- Zawołałam.
- Amy!- Tym razem to on krzyknął i przytulił mnie.
- Poznałeś mnie!
 -A dlaczego miałbym nie poznać? Jesteś dziewczyną chłopaka, który robi kawał świetnej roboty! Co za spotkanie. Co Ty tu robisz?
- Jeydon jest za tymi drzwiami i właśnie udziela wywiadu- odparłam.
- No tak. Ja właśnie skończyłem- wyszczerzył się.- Dasz się zaprosić na kawę?- Zapytał, lecz widząc mój speszony wzrok, poprawił- To znaczy Ty i Jeydon.
- Może następnym razem? Mamy dziś już trochę inne palny, a poza tym jestem tu tylko na weekend i...
- No tak, zapomniałem, że jeszcze macie szkołę. Spoko- uśmiechnął się. Zapanowała cisza. Kompletnie nie wiedziałam, co odpowiedzieć.
- To ja będę już leciał. Jak kiedyś jeszcze będziecie w Atlancie, to dajcie znak. Milo by było pójść na jakąś pizzę, czy coś- powiedział w końcu Chris.
- Oczywiście, tylko wiesz... Strasznie trudno Cię namierzyć- wyszczerzyłam się.
- No tak. Daj telefon, zapisze Ci numer- poprosił , a ja podałam mu swoją komórkę.
- Dzięki- uśmiechnęłam się, gdy oddał mi telefon.
- Gdyby jakaś fanka znowu mnie rozszyfrowała to dam znać o zmianie numeru. Pa- przytulił mnie lekko i poszedł w kierunku wyjścia.


   Gdy Jeydon w końcu wyszedł ze studia, pojechaliśmy na obiad, a stamtąd na salę treningową. Jeydon pocił się z tancerzami, a ja z Robem poszłam do kawiarni na gorącą czekoladę. Po godzinie Rob zapytał, czy może mnie zostawić samą i iść zadzwonić do żony, na co oczywiście odpowiedziałam, że się zgadzam i zostałam sama. Nudziłam się jak mops, bawiąc się połamaną słomką. W końcu do kawiarni wpadł Jeydon.
- O, tu jesteś! Szukałem Cię. Możemy już jechać?
- Oczywiście.
- A gdzie Rob?
- Wyszedł zadzwonić do żony.
- Wow, on ma żonę? Taki goryl? Myślałem, że tacy jak on...
- Może po prostu są szczęśliwi. Chodź już- pociągnęłam go za kurtkę i wyszliśmy na parking. Samochodu ani Roba nigdzie nie było.
- Cholera...- Zaczął Jeydon, ale rzuciłam mu karcące spojrzenie.- Przepraszam. Nawet nie mam jego numeru.
- To zadzwoń do Scootera.
- Fakt- odparł Jeydon i zadzwonił do Scoota.
- Kurde- Jeydon kopnął słupek przy budynku i spojrzał na mnie.
- Co się stało?
- Fanki nas znalazły. Wiedzą, w którym hotelu śpimy i stoją tam, krzycząc moje imię. Musimy przeprowadzić się do tego, w którym śpi Justin. Rob zaraz tu będzie, pojechał nas spakować.
- Myślałam, że Justin ma dom w Atlancie.
- Bo ma, ale jego też znalazły. Cholera. Będę musiał oglądać jego... twarz przy śniadaniu- westchnął.
- Przestań- spojrzałam na niego, a on na mnie.
- Ok, już- odparł i podszedł bliżej, by po chwili mnie przytulić.


***********************************************************************************

Na prawdę bardzo zmartwiła mnie ta statystyka :c




Nie wiem, jak będzie z NN Napisane są do 46 rozdziału, ale jak i kiedy będą dodawane... Jeszcze nie wiem. !@ lipca wyjeżdżam na wieś, a w sierpniu prawdopodobnie polecę do Londynu.

Leciałyście już kiedyś samolotem? Jakie wrażenia?


Jak zwykle możecie zostawiać swoje numery GG lub adresy TT, a ja będę Was na bieżąco powiadamiać o NN.

Teraz będę dodawać je trochę częściej, w końcu nie ma to jak opalanie się, dobra muzyka + laptop na kolanach, na którym tworzę NN :)



#Swag♥